Een Belgische maanrover heeft onlangs een succesvolle testcampagne afgerond in de LUNA-faciliteit van het Duitse ruimtevaartcentrum DLR in Keulen. In deze testomgeving – waar met 900 ton basaltstof, kraters en hellingen het maanoppervlak realistisch wordt nagebootst – werden onder meer mobiliteit, energievoorziening en autonome functies van de rover gevalideerd. Eind 2028 moet de robotwagen op de maan rijden.
De rover, ontwikkeld door het Belgische ruimtebedrijf Space Applications Services, maakt deel uit van de LUVMI-M-project. Het apparaat weegt zo’n 20 kilo heeft het formaat van een inbouwoven. De maanrobot kan zo’n 20 kilo aan wetenschappelijke instrumenten vervoeren op het maanoppervlak. Dat lukt met een topsnelheid van net geen 200 meter per uur. Eenmaal op de maan kan de robot twee weken rondtoeren.
Mobiliteit en navigatie testen
De test in het Keulse ruimtevaartcentrum was primair gericht op het valideren van de mobiliteit en navigatieprestaties van de rovers op terrein dat representatief is voor de omstandigheden op het maanoppervlak. In een gecontroleerde maar realistische omgeving werden de rovers over gesimuleerd terrein gereden om naast de tractie en de stabiliteit ook de routeplanning en lokalisatie te beoordelen. Deze tests waren bedoeld om te evalueren hoe de systemen presteren onder operationeel relevante omstandigheden en om belangrijke ontwerpveronderstellingen te verifiëren.
Hoge aandrijf-eisen
Voor aandrijftechnici ligt de kern van de uitdaging in de locomotie. Op de maan – en dus ook in de testfaciliteit – betekent dat rijden op een fijne, abrasieve ondergrond van stof, gesteente en zand (regoliet), met beperkte zwaartekracht en grote temperatuurverschillen. Dat stelt hoge eisen aan wielontwerp, aandrijving en regeltechniek. Grip, slip en energieverbruik moeten continu in balans zijn, terwijl onderhoud of interventie onmogelijk is. De tests in LUNA zijn daarom niet alleen een validatie van het voertuigconcept, maar vooral van de onderliggende aandrijftechnologie. Denk aan efficiënte elektromotoren, robuuste overbrengingen en slimme regelalgoritmen die autonoom kunnen omgaan met wisselende belasting en terreincondities. Daarbij speelt ook energiebeheer een cruciale rol: de rover moet met beperkte vermogensbudgetten langdurig operationeel blijven.
Tot het uiterste getest
“Het primaire doel van deze campagne was om betrouwbare mobiliteit en navigatie aan te tonen onder omstandigheden die sterk lijken op die op de maan”, aldus Simon Vanden Bussche, projectmanager en systeemingenieur bij Space Applications Services. “We hebben de systemen bewust tot het uiterste getest om het gedrag te observeren, de prestatiemarges te valideren en verbeterpunten te identificeren. De verzamelde gegevens zijn essentieel voor het vergroten van de robuustheid en het verminderen van risico’s naarmate we toewerken naar ontwerpen die geschikt zijn voor ruimtevluchten.”
