Een reclame voor deze auto zou raar klinken: actieve vering, aandrijving op zes wielen met onafhankelijke besturing op elk wiel, geen deuren, ramen of stoelen en de enige verkrijgbare kleur is goud. Maar Nasa’s nieuwste voertuigconcept is bedoeld om ver van de begane weg, gemiddeld zo’n 384.500 km van het plaveisel, op de maan te rijden.
Nasa werkt aan het sturen van astronauten naar de maan in 2020 om een buitenpost op te zetten van waaruit ze wetenschappelijk onderzoek zullen doen en zich voorbereiden op reizen naar bestemmingen op grotere afstand.
Het nieuwe voertuigontwerp, gebouwd op het Johnson Space Center van Nasa in Houston, is een concept voor de toekomstige maantruck. Het voertuig geeft een idee van de transportmogelijkheden die nodig zijn als astronauten beginnen met het verkennen van de maan. De primaire instructie voor de ontwikkelaars was om alles weg te gooien wat tot nu toe in maanvoertuigen werd gebruikt (behalve een paar basisvoorzieningen) en met geheel nieuwe ideeën te komen.
Het ontwikkelteam kreeg eind oktober de opdracht om de volgende generatie terreinwagens te bouwen en de conventionele kennis uit te dagen. Het idee daarachter is, dat Nasa hier in de toekomst uit kan putten voor alternatieve ontwerpen en gebruik kan maken van deze mogelijkheden.
Het nieuwe voertuig moet plaats bieden aan twee astronauten. Dwars parkeren is geen probleem.
Besturing
Een eerste stap die werd gedaan was het loslaten van de traditionele vier wielen. De Marswagens Spirit en Opportunity, die nog rondrijden op de rode planeet, hebben de waarde al bewezen van een stel extra wielen. Toen een van de zes wielen defect raakte, konden de wagens zonder probleem door blijven rijden met de resterende vijf.
Toen het aantal wielen was vastgelegd, was de volgende vraag hoe deze wielen moesten sturen. De voorste wielen aan de wagen sturen een paar centimeter in elke richting en beide wielen wijzen in dezelfde richting, ongeacht in welke richting een ander wiel wijst. Voor het parallel parkeren bijvoorbeeld rijdt de bestuurder tot naast de parkeerplaats, draait alle wielen naar rechts en rijdt er rechtuit in.
Astronauten hebben natuurlijk geen probleem om parkeerruimte te vinden op de maan, maar deze mogelijkheid (krabbesturing genaamd) heeft voordelen voor een voertuig dat is ontworpen om te rijden door maankraters. Als de helling te stijl is om er veilig vanaf te rijden, kan het voertuig in plaats daarvan zijdelings rijden. Omdat alle wielen altijd sturen, is dit ook handig bij het laden en lossen of het inpluggen voor het opladen van de accu’s.
Parkeren
De introductie van de krabbesturing stuurde het concept in verschillende andere richtingen. Als de wielen van het voertuig draaien om een verschillende richting te rijden moet de bestuurder dit ook kunnen doen. De bestuurder staat bij het stuurmechanisme omdat zitten in een ruimtepak niet bepaald comfortabel of praktisch is. Het bestuurdersplateau, (stuurmechanisme, bestuurder en andere benodigdheden) kan 360 graden draaien.
De Apollo astronauten konden niet achteruit rijden omdat ze niet konden zien waar ze achteruit heengingen. Als er een lading achter op het voertuig ligt of het voertuig moet ergens op aansluiten, is het belangrijk dat de astronaut daar oog voor heeft.
Het voertuig kan ook extreem laag staan. Hij kan dalen met de buik op de grond, waardoor het gemakkelijker wordt voor astronauten in een ruimtepak om er op en af te klimmen. Ook kunnen wielen en onderdelen individueel omhoog en omlaag bewegen om zo het voertuig vlak te houden tijdens het rijden over oneffen terrein.
De praktijk
Sommige, alle of geen enkele van deze mogelijkheden kunnen worden gekozen bij het ontwerp van het voertuig dat daadwerkelijk naar de maan gaat. De onderzoekers van Nasa moeten nu kiezen voor voertuigen die per stel rondrijden met elk twee astronauten aan boord. Het nieuwe prototype voertuig is bedoeld om ideeën voor de toekomst te ontwikkelen.
