Galvano Hengelo past al jarenlang de Protalloy-oppervlaktebehandeling toe als duurzame bescherming tegen roestvorming. In de standaard, neutrale zoutsproeitest (NSS) bewees het product zich al meermaals, maar de vraag bleef: hoe houdt het materiaal zich onder echte zeewatercondities?
Wie dagelijks werkt met staal of andere metalen onderdelen in de buurt van zeewater, erkent het risico van corrosie. Zout, vocht en zuurstof vormen samen een genadeloze cocktail die materialen langzaam maar zeker aantast. Scheepsbouwers, offshorebedrijven en fabrikanten van mechanische componenten voeren een strijd die nooit ophoudt.
Lees ook deze artikelen
Testen met zeewater
Om de corrosiebestendigheid van hun Protalloy-oppervlaktebehandeling te testen besloten ze bij Galvano Hengelo tot een praktijktest met echt Noordzeewater in plaats van met een gesimuleerde zoutoplossing. Het zeewater bevat naast natriumchloride ook verbindingen van magnesium, calcium en bromide. Voor de test dompelden ze telkens drie verschillende M10x50-bouten – behandeld met Protalloy en coatings van derden alsmede een RVS-bout – in plastic flesjes. Ze werden half ondergedompeld in zeewater en half blootgesteld aan lucht. Sommige testflessen hielden ze op 35 graden Celsius en andere op kamertemperatuur. Wekelijks openden ze de afsluiting kort om zuurstof toe te laten. Dit om de praktijk van een vochtige, open omgeving te simuleren. Tegelijkertijd ondergingen dezelfde onderdelen de neutrale zoutsproeitest (conform ISO 9227/ASTM B117). Door deze parallelle uitvoering konden de onderzoekers de resultaten uit de praktijkproef direct vergelijken met de internationaal erkende testmethode.
Vergelijking en resultaten
Naast Protalloy testten de onderzoekers onder meer chemisch nikkel (NiP12%), coatings gebaseerd op zink (galvanisch zink, zinc-flake en thermisch zink (HDG)) en RVS. Ze wilden laten zien welke behandeling het beste bestand is tegen de onverbiddelijke combinatie van zout en zuurstof. In de zeewatertest vertoonden veel behandelingen al relatief snel tekenen van roodroest. Soms bij de waterlijn, soms verspreid over het oppervlak. Protalloy bleef onder dezelfde omstandigheden intact en in de zeewateropstelling trad geen wit- of roodroest op. Zelfs niet na duizenden uren blootstelling.
In de praktijk
Bedrijven als SMST, DROMEC en Damen Dredging Equipment zien dit soort omstandigheden als die waarin hun onderdelen dagelijks moeten presteren. Hun producten functioneren voortdurend in omgevingen waar corrosie letterlijk het verschil kan maken tussen veilig werken of onvoorziene stilstand. Voor hen biedt Protalloy een manier om de levensduur van onderdelen te verlengen zonder de kosten van volledig RVS of dure coatingsystemen te hoeven dragen.
Het gaat volgens Galvano Hengelo niet alleen om besparen op materiaal of kosten; minder onderhoud, minder onverwachte uitval en meer betrouwbaarheid zijn minstens zo belangrijk. “In sectoren waar stilstand miljoenen kan kosten, is een behandeling die aantoonbaar bestand is tegen zeewater simpelweg een concurrentievoordeel.”
Indicatie, niet als norm
Door zelf zulke langdurige testen op te zetten, wil Galvano Hengelo laten zien dat het zijn claims niet alleen op papier baseert maar ze ook in de praktijk toetst. Het bedrijf geeft nog wel een waarschuwing mee: de test geeft een realistisch beeld, maar is uitgevoerd onder specifieke omstandigheden. De resultaten dienen daarom als indicatie en niet als absolute norm.
De onderzoekers legden de volledige meetresultaten per sample en per meetmoment vast in een vergelijkingstabel die bij Galvano Hengelo is op te vragen. Daarin lopen de beoordelingsscores van 1 (geen zichtbare corrosie) tot 10 (begin van roodroestvorming). De beoordeling van het roestbeeld is gebaseerd op visuele inspectie per meetmoment conform ISO 9227/ASTM B117.
Lees meer over Galvano Hengelo.
