Er zijn veel factoren die van invloed zijn op de verwachte levensduur van hydrauliekslangen. Normen en standaarden doen echter geen goede uitspraken over de levenscyclus van slangsamenstellingen tijdens bedrijf, wat te wijten is aan de variërende bedrijfsparameters. Serkan Algan van Pirtek (UK) besprak dit onderwerp tijdens het 6e Hydrauliek Symposium.
De meest gestelde vraag van onderhoudsmensen betreft de frequentie van het vervangen van hydrauliekslangen. Het antwoord is belangrijk voor iedereen die betrokken is bij after sales en onderhoud. Te laat vervangen kan schade aan mens, materieel en milieu met zich meebrengen, te vroeg vervangen kost onnodig geld. Met een systematische benadering kunnen gebruikers proberen en garanderen dat hydrauliekslangen hun eigenschappen tijdens de beoogde levensduur behouden.
Omgevingsfactoren
Hydraulische systemen vinden we op veel plaatsen in ons dagelijks leven, van vuilniswagens tot voer- en vaartuigen die glasvezelkabels leggen. Hydrauliekslangen zijn flexibele verbindingen tussen componenten, opgebouwd uit wapening in een zacht materiaal, voornamelijk rubber. Rubber zorgt voor bescherming en elasticiteit, maar rubbereigenschappen verslechteren in de tijd.
Er zijn veel omgevingsfactoren en er is geen wetgeving rond de levenscyclus van slangleidingen in bedrijf. Het is daarom niet altijd mogelijk om de ideale levensduur van rubber slangen te adviseren. Hydrauliekslangen zijn ook niet ontworpen om een eeuwigheid mee te gaan. Het zijn samengestelde producten die zijn ontworpen om licht, flexibel en bestand tegen hoge druk te zijn. Maar dezelfde ontwerpcriteria maken ze ook gevoelig voor factoren die nauwkeurige regeling tijdens opslag vereisen.
Opslag van slangen
Zelfs onder de juiste opslagcondities en aanvaardbare bedrijfsomstandigheden zijn slangen en assemblages onderworpen aan natuurlijke veroudering. Drie factoren dragen daar in belangrijke mate aan bij: oxidatie door zuurstof (O2) in de lucht, ozon (O3) en ultraviolet licht(UV). Tot de symptomen van afbraak door veroudering behoren onder meer zacht worden van de compound, barsten en rotten; alle drie kunnen leiden tot afbraak en falen van de compound tijdens gebruik.
Diverse parameters spelen een rol tijdens de opslag van rubber producten zoals slangen: temperatuur, luchtvochtigheid, licht, zuurstof, ozon, contact met andere materialen, elektrische of magnetische velden, ongedierte en fysieke bewaarcondities (‘stapelen’).
Er zijn diverse normen voor het bepalen van de maximaal toegestane periode voor slangen en –slangassemblages, maar die vormen slechts een leidraad en moeten worden beoordeeld in samenhang met de opslag, de fysieke toestand van de slangen en de vereiste testen volgens de normen.
Het complete artikel vindt u in het aprilnummer van Aandrijftechniek.
